Ο Πρόεδρος της Κοινότητας Σταυροδρομίου τοποθετήθηκε δημόσια στα δύο ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκαν στις 19 και 20 Απριλίου 2026 σχετικά με την τσιμεντόστρωση, τα τέλη χρήσης κοιμητηρίων και τη χρήση της σχολικής αυλής. Η τοποθέτησή του κατεγράφη και αξιολογείται εδώ ως προς το τεκμηριωμένο περιεχόμενό της.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: ένα από τα τέσσερα κεντρικά ζητήματα που τέθηκαν βρίσκει επιτέλους δημόσια απάντηση. Τα υπόλοιπα παραμένουν εκεί που ήταν.

Τι είπε ο Πρόεδρος

Η τοποθέτηση του Προέδρου περιέχει τέσσερα βασικά σημεία. Επιβεβαιώνει ότι υπάρχει πρόβλημα με την αποκομιδή στο κοιμητήριο, γιατί η απορριμματοφόρος δεν μπορεί να προσεγγίσει τον χώρο, και ζητά από τους κατοίκους να χρησιμοποιούν τους κάδους του χωριού. Αναφέρει επίσης σχεδιασμό κοπής των δέντρων γύρω από το κοιμητήριο. Για το τέλος χρήσης τάφων εκφράζει προσωπική επιφύλαξη, παραπέμποντας στο προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο ως αυτό που το ψήφισε. Για την τσιμεντόστρωση διαβεβαιώνει ότι τα υλικά ήταν άριστα, χρησιμοποιήθηκαν σιδερένια πλέγματα και κατά την εκτέλεση παρευρέθηκαν ο ίδιος, ο αντιδήμαρχος και άλλοι. Τέλος, επιβεβαιώνει ότι η σχολική αυλή δεν θα χρησιμοποιηθεί για οχήματα ή μηχανήματα του Δήμου.

Τι κλείνει: η σχολική αυλή

Η επιβεβαίωση για τη σχολική αυλή αποτελεί ουσιαστική διευκρίνιση. Το δεύτερο ρεπορτάζ κατέγραψε κυκλοφορούσα πληροφορία που ο Δήμος δεν είχε διαψεύσει ως εκείνη τη στιγμή. Ο Πρόεδρος την αντέκρουσε με σαφήνεια.

Η σύνταξη καταγράφει αυτή τη θέση και θεωρεί ότι το ζήτημα κλείνει, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι ο χώρος θα παραμείνει σχολική αυλή για παιδιά και κοινότητα. Αν στο μέλλον ανακύψει αντίθετη εξέλιξη, θα αξιολογηθεί αντίστοιχα.

Τέλη κοιμητηρίων: τα κρίσιμα ερωτήματα δεν απαντήθηκαν

Η τοποθέτηση του Προέδρου δεν θίγει τα ουσιαστικά ερωτήματα που τέθηκαν στο δεύτερο ρεπορτάζ.

• Ποιο είναι το τεκμηριωμένο ετήσιο κόστος συντήρησης ανά κοινότητα;
• Με ποια κριτήρια καθορίστηκαν τα ποσά των 40 και 20 ευρώ;
• Γιατί παρέμεινε η είσπραξη αδρανής για τρία χρόνια χωρίς ειδοποίηση και ζητείται τώρα η τριετής οφειλή αθροιστικά;

Το νομικό πλαίσιο παραμένει ισχυρό. Ο Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006) και ο Ν. 3852/2010 (Καλλικράτης), σε συνδυασμό με την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, ορίζουν ότι τα δημοτικά τέλη πρέπει να είναι ανταποδοτικά: κάθε τέλος οφείλει να αντιστοιχεί σε αποδεδειγμένο κόστος παρεχόμενης υπηρεσίας. Το γεγονός ότι το τέλος χρήσης τάφων ψηφίστηκε από προηγούμενη σύνθεση του Δημοτικού Συμβουλίου δεν απαλλάσσει τον Δήμο από την υποχρέωση τεκμηρίωσης, ιδίως όταν ο Δήμαρχος παραμένει ο ίδιος και η δημοτική αρχή εμφανίζει θεσμική συνέχεια.

Σημαντικό είναι ότι η απάντηση του Προέδρου επιβεβαιώνει πλέον δημόσια το πρόβλημα αποκομιδής στο κοιμητήριο. Αυτό δεν αναιρεί τα ερωτήματα· τα ενισχύει. Οι δημότες καταβάλλουν τέλος χρήσης τάφων, αλλά η υπηρεσία για την οποία πληρώνουν δεν παρέχεται επαρκώς. Η πρόταση να χρησιμοποιούνται οι κάδοι στο χωριό ως μεταβατική λύση είναι πρακτική. Δεν αποτελεί, όμως, απάντηση στο ερώτημα αν το τέλος είναι νόμιμα ανταποδοτικό. Πολύ περισσότερο, εφόσον ο Δήμος δηλώνει ότι δεν μπορεί να εξασφαλίσει την αποκομιδή των απορριμμάτων στον χώρο του κοιμητηρίου, δεν συνιστά λύση η προτροπή προς τους επισκέπτες να μεταφέρουν οι ίδιοι τα απορρίμματά τους σε κάδους του χωριού που απέχουν 400–500 μέτρα.

Τσιμεντόστρωση: παρουσία δεν σημαίνει επίβλεψη

Η τοποθέτηση του Προέδρου για την τσιμεντόστρωση εστιάζει αποκλειστικά σε στοιχεία που τα ρεπορτάζ δεν αμφισβήτησαν ποτέ: την ποσότητα τσιμέντου, τη χρήση πλεγμάτων, την παρουσία αιρετών. Τα ερωτήματα του πρώτου ρεπορτάζ αφορούσαν διαφορετικά πράγματα.

• Υπήρχε εγκεκριμένη μελέτη και επίβλεψη από αρμόδιο τεχνικό;
• Ποιο ήταν το συμβατικό αντικείμενο και το κόστος του έργου;
• Ποιος φέρει ευθύνη αν δεν τηρήθηκαν οι Ελληνικές Τεχνικές Προδιαγραφές (ΕΤΕΠ);

Η διάκριση είναι θεσμικά σημαντική. Ο Ν. 4412/2016 για τις δημόσιες συμβάσεις έργων και οι Ελληνικές Τεχνικές Προδιαγραφές (ΕΤΕΠ) ορίζουν ρητά: για έργα τσιμεντόστρωσης δημόσιου χώρου απαιτείται τεχνική μελέτη, επίβλεψη και παραλαβή από αρμόδιο μηχανικό. Η παρουσία αιρετών κατά την εκτέλεση είναι νόμιμη και επαινετή. Δεν υποκαθιστά όμως αυτές τις υποχρεώσεις. Η τεχνική ευθύνη για την ποιότητα κατασκευής ανήκει εξ ορισμού στον επιβλέποντα μηχανικό, όχι στους παρόντες.

Οι φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν, σε συνδυασμό με την επί τόπου αυτοψία μας, δείχνουν λεπτή επίχυση πάνω σε φθαρμένο υπόστρωμα, ανομοιόμορφη επιφάνεια και αμφίβολη συνοχή υλικού. Κανένα από αυτά τα ορατά χαρακτηριστικά δεν αντικρούστηκε.

Η διαφορά που μετράει

Υπάρχει μία διάκριση που διατρέχει ολόκληρη αυτή την ανταλλαγή και αξίζει να ειπωθεί ρητά.

Τα δεύτερα δεν ζητούνται από πρόθεση αντιπαράθεσης. Ζητούνται γιατί το νομικό πλαίσιο τα προβλέπει και κάθε κάτοικος έχει δικαίωμα να τα γνωρίζει.

Τα έργα δεν είναι χάρη

Ο δημόσιος έλεγχος της αυτοδιοίκησης δεν αντιτίθεται στη θετική δράση των αιρετών. Την ενισχύει, γιατί απαιτεί από αυτήν να είναι αποδεικνύσιμη και νόμιμη.

Τα έργα που γίνονται στις κοινότητες αποτελούν υποχρέωση εκείνων που διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα με εντολή των πολιτών. Στη δημοκρατία, αυτή η υποχρέωση συνοδεύεται από λογοδοσία: δημόσια, τεκμηριωμένη εξήγηση για κάθε δαπάνη.

Ο συντάκτης είναι μόνιμος κάτοικος Σταυροδρομίου Γορτυνίας.